Kontakt z nami:
+46 33-23 79 00
Nasi sprzedawcy pomogą Ci w sprawach dotyczących zamówienia i pomocy technicznej. Zapraszamy do kontaktu w godzinach od 7:00 do 16:00.

Poziomy hałasu – przepisy i regulacje

Istnieją różne przepisy dotyczące dopuszczalnych poziomów hałasu w miejscu pracy. W Europie hałas w miejscu pracy reguluje unijna dyrektywa 2006/42/WE, natomiast w Stanach Zjednoczonych norma OSHA 1910.95 „Occupational noise exposure”. OSHA to skrót od Occupational Safety and Health Administration; jest to agencja federalna zajmująca się wdrażaniem przepisów BHP w Stanach Zjednoczonych. Są też kraje, w których obowiązują normy krajowe surowsze od wymagań opisanych w dyrektywach unijnych lub określonych przez OSHA.

Przepisy prawa

 

Przepisy dotyczące dozwolonego hałasu w miejscu pracy zostały zawarte m.in. w dyrektywie UE 2006/42/WE oraz w amerykańskich regulacjach prawnych OSHA 1910.95 „Occupational noise exposure”. OSHA jest skrótem od „Occupational Safety and Health Administration”, który to organ federalny odpowiada za wdrożenie w USA prawodawstwa z zakresu warunków pracy. W niektórych państwach stosuje się surowsze wymogi krajowe, niż te określone w dyrektywie UE bądź przez OSHA.

Zgodnie z dyrektywą UE należy dążyć do uzyskania możliwie najniższego poziomu dźwięku, biorąc pod uwagę rozwój techniczny i możliwości ograniczenia hałasu, szczególnie u źródła dźwięku. W przypadku przekroczenia podanych wartości zalecanych należy zbadać przyczynę. Konieczne jest opracowanie i wdrożenie ujętego w postaci harmonogramu programu działań. Ekspozycję na hałas należy redukować na tyle, na ile jest to praktycznie możliwe przy podanych wartościach.

Pracownikom należy przekazać pełną informację o przypadkach przekroczenia zalecanych wartości oraz o podjętych środkach zaradczych. Należy także poinformować o zagrożeniach uszkodzeniem słuchu w przypadku ekspozycji oraz o obowiązku stosowania ochronników słuchu.

Maszyny i urządzenia techniczne powinny być konstruowane zgodnie z aktualnymi możliwościami technicznymi dotyczącymi redukcji hałasu. Ważne jest zatem śledzenie najnowszych rozwiązań technicznych opracowywanych z myślą o zwalczaniu hałasu. Generalnie, najbardziej skuteczne i ekonomiczne jest obniżenie poziomu hałasu bezpośrednio u źródła dźwięku.

Przy ustalaniu najniższego możliwego poziomu ekspozycji na hałas, należy rozważyć ostatni postęp techniczny i możliwości ograniczenia hałasu.

Dyrektywa UE oznacza, że nie można już korzystać z wcześniejszych odniesień do ekonomicznej opłacalności środków zaradczych w aspekcie hałasu. Celem dyrektywy UE jest między innymi zapobieżenie sytuacji, w której poszczególne firmy i kraje konkurują ze sobą za pomocą złych warunków pracy.

Generalnie we wszystkich aktach prawnych dotyczących zwalczania hałasu w miejscu pracy podaje się wartość graniczną maksymalnego poziomu dźwięku w przedziale między 85 a 90 dB(A) Leq przy ośmiogodzinnym wystawieniu na działanie hałasu. Jest to oparte na wytycznych zawartych w międzynarodowej normie ISO 1999:1990.

Europejska dyrektywa 2003/10/WE podaje maksymalną wartość graniczną przy zagrożeniu wynikającym z narażenia na hałas w miejscu pracy w wymiarze 87 dB(A) Leq przy ośmiogodzinnym dniu pracy.Francja, Szwecja, Norwegia, Nowa Zelandia i Hiszpania dopuszczają 85 dB(A) Leq przy ośmiogodzinnym dniu pracy i poziomie skrócenia o połowę w wymiarze 3 dB(A), zaś Stany Zjednoczone dopuszczają 90 dB(A) przy ośmiogodzinnym dniu pracy i poziomie skrócenia o połowę w wymiarze 5 dB(A). Co rozumie się pod pojęciem poziomu skrócenia o połowę? Gdy poziom skrócenia o połowę wynosi 3 dB(A), oznacza to, że jeśli poziom dźwięku wzrośnie o 3 dB(A), czas wystawienia osób na hałas przy tym poziomie ulega skróceniu o połowę. W Wielkiej Brytanii krajowe przepisy (Control of Noise at Work Regulations 2005) podają wartość graniczną w wymiarze 87 dB(A) Leq przy ośmiogodzinnej ekspozycji, czyli zgodnie z dyrektywą WE.

Kraje rozwijające się tradycyjnie zaimplementowały przepisy i zasady ustalone przez kraje uprzemysłowione bez głębszej refleksji odnośnie warunków lokalnych. W Indiach na przykład od 1948 roku istnieje granica wynosząca 90 dB(A) przy ośmiogodzinnej ekspozycji, ale ponieważ w większości fabryk w Indiach obowiązuje sześciodniowy tydzień pracy, łączna ekspozycja tygodniowa wynosi 48 godzin. Oznacza to wyższą całkowitą ekspozycję niż ustalono w krajach uprzemysłowionych.

OSHA 1910.95 ustala wartości graniczne jeśli chodzi o wystawienie na działanie hałasu w miejscu pracy. Wartości graniczne oparte są na średniej ważonej wartości dla pracownika w ciągu ośmiogodzinnego dnia pracy. OSHA ustala najwyższy dozwolony poziom ekspozycji, PEL (Permissible exposure limit), na 90 dB(A) dla wszystkich pracujących osiem godzin dziennie. Wartości te obowiązują przy poziomie skrócenia o połowę w wymiarze 5 dB(A).

NIOSH (The National Institute for Occupational Safety and Health) w USA zaleca ograniczenie ekwiwalentnego poziomu hałasu, na który wystawiony jest pracownik, do 85 dB(A) przy ośmiogodzinnym dniu pracy, by zminimalizować zagrożenie uszkodzeniami słuchu. Specjaliści z NIOSH w oparciu o zaktualizowane badania z wykorzystaniem literatury odkryli, że znaczące uszkodzenia słuchu mogą wystąpić już przy wartościach granicznych na poziomie PEL zalecanym przez OSHA. NIOSH zaleca także poziom skrócenia o połowę w wymiarze 3 dB(A), tak by każdy wzrost poziomu hałasu o 3 dB(A) powodował skrócenie o połowę dozwolonego czasu ekspozycji. Przykład: OSHA dopuszcza ośmiogodzinną ekspozycję przy poziomie dźwięku 90 dB(A), ale tylko dwugodzinną przy poziomie 100 dB(A). NIOSH zaleca, aby ośmiogodzinną ekspozycję ograniczyć do poziomu poniżej 85 dB(A). Przy poziomie 100 dB(A) NIOSH zaleca ekspozycję krótszą niż piętnaście minut dziennie.

W 1981 roku OSHA wprowadziła nowe wymogi mające na celu ochronę robotników w przemyśle produkcyjnym. W przypadku, gdy pracownik jest wystawiony na ważony ekwiwalentny poziom dźwięku w wymiarze 85 dB(A) lub więcej w ciągu ośmiogodzinnej zmiany roboczej, pracodawca jest zobowiązany do wdrożenia programu ochrony słuchu (Hearing Conservation Program). Oznacza to, że pracodawca jest zobowiązany do mierzenia poziomu dźwięku, zaoferowania corocznych bezpłatnych kontroli słuchu, zapewnienia ochronników słuchu i szkoleń oraz dokonania oceny podejmowanych środków zaradczych, jeśli z pomocą zmienionych metod pracy, narzędzi i wyposażenia nie da się zapewnić wystawienia pracownika na mniejszy hałas niż 85 dB(A).